De zon is gaan schijnen boven het tenniscomplex van Sanchez-Casal in Barcelona. De regen is verdwenen en gisteren was het een topdag voor Jeroen, Marc en Koen. Van 's ochtends kwart over 8 tot 's middags 4 uur hebben ze toptraining gehad van spaanse bodem.
De nieuwsberichten zijn tot op heden met name gegaan over de reis, het slechte weer in Barcelona en het eten. Gisteren en ook vandaag wordt er volop getraind en daarom kan ik daar nu wat meer over vertellen.
Op het tenniscomplex hoor je veel verschillende talen. Veel jongelui zijn hier 'n maand op langer en studeren aan het Schiller instituut hier op het tenniscomplex. Zij volgen dus onderwijs en maken daarnaast hun trainingsuren. Je ziet veel jongelui uit het oostblok maar ook Azië is ruim vertegenwoordigd. Zo hebben onze jongens al vriendschap gesloten met een jongen uit Thailand die hier 3 maanden verblijft.
Kwalitatief zie je ook grote verschillen. Ik heb jongelui zien trainen die in Nederland bij de senioren in de top100 zouden kunnen meedraaien, maar ik heb ook minder getalenteerde of gemotiveerde spelers gezien waarbij je als ouder zou moeten afvragen of je er wel verstandig aan hebt gedaan je kind zover van huis te laten trainen en studeren. Zij kunnen het niveau duidelijk niet aan of kunnen zich er niet toe zetten zich volledig te geven in de trainingen of oefenpartijen. Marc en Koen hebben al een paar keer tegenover een aziatische jongen van rond de 16-18 jaar gestaan die 's ochtends rond 8 uur nog niet wakker is en zich moeilijk kan motiveren tot serieus tennis. Daarom rouleert men de spelers veel zodat ze al vrij snel weer tegenover een goede tegenstander staan.
Als je hier 'n tijdje de tennistrainingen volgt dan zie je toch wel duidelijke verschillen met de nederlandse aanpak. Bij Sanchez-Casal is 'attack' een veel gehoord woord. De spanjaarden willen dat je elke kans om druk te maken of een bal af te maken, ook werkelijk aanpakt. Wordt je zelf achteruit gedreven dan verwachten ze van je dat je een zware, wat hogere bal naar je tegenstander speelt. Volgt op enig moment een bal van je tegenstander die halverwege of op driekwart van jouw baanhelft valt, dan moet je deze zo snel mogelijk aanpakken en wegslaan. Hierop wordt de hele dag geoefend. Jeroen slaat hier op deze manier enkele duizenden ballen per dag onder voortdurende aanmoediging en strijdkreten van de trainer.
De trainers wisselen per dag omdat iedereen een specialiteit heeft. Volleys, serve, aanvalsslagen, etc. Vandaag hebben Marc en Jeroen de hele dag training gehad van de eigenaar en voormalig nr. 1 dubbelspeler van de wereld Sergio Casal en ene Hugo. Deze laatste is een mexicaan die college tennis heeft gespeeld in USA en Future toernooien. Sergio is erg te spreken over Marc en Jeroen. Ze hebben volgens hem goede basisslagen in huis en zijn bijzonder gedreven om te leren. Over Koen hoor ik niets omdat hij helaas in een andere groep traint.
Wel hebben ze alle drie dagelijks spierpijn. Sergio gaf aan dat dit logisch was met deze stijl van trainen en tennissen. In Nederland is namelijk net het winterseizoen achter de rug; alle wedstrijden zijn in overdekte hallen en op snelle banen afgewerkt. De indoor-spelstijl is volstrekt anders; meer vanaf de baseline en minder mogelijkheden voor de 'attack-stijl' op gravel. Daarom worden nu andere spieren belast. Ze hebben 2 dagen tennis gemist door de regen maar compenseren dat vandaag en morgen door wat extra trainingsuren. Ze staan dan ongeveer 8 uur per dag op de baan.
Morgen is het alweer de laatste dag. Jeroen heeft dankzij zijn sponsors een fantastische ervaring opgedaan en als de gelegenheid zich voordoet gaan we dit mogelijk in de herfst weer herhalen. Hier wordt je alleen maar beter van.
groeten van Marc, Jeroen, Erwin en Rob
